Czy można rozwieść się KRÓTKO po ślubie?

Przykład:

Michał i Ewa, zanim zawarli małżeństwo, byli parą przez pięć lat. Ślub nie był do końca ich swobodną decyzją, a wynikał z nacisków obu rodzin, które domagały się zawarcia małżeństwa. Wkrótce po ślubie okazało się, że wspólne życie jest pozbawione sensu. Po prostu, coś się zmieniło, para przestała się dogadywać, każdy zaczął żyć na własną rękę, chociaż wciąż pod wspólnym dachem. Może to jednak nie była prawdziwa miłość? W niecały rok po ślubie, oboje małżonkowie podjęli wspólną decyzję o rozstaniu się i złożyli pozew o rozwód.

Czy rozwód w takiej sytuacji jest możliwy? Czy małżeństwo nie trwało zbyt krótko? Małżeństwo jest w istocie rzeczy stosunkiem prawnym. Stosunkiem, który można zakończyć poprzez rozwód. Jednakże, żeby sąd mógł orzec rozwód, musi zbadać stosunki życiowe pomiędzy małżonkami. Więc, relacje prawne są ściśle powiązane z relacjami życiowymi – jeżeli te życiowe nie istnieją, to nie ma sensu, żeby istniała sztuczna więź prawna. W procesie rozwodowym sąd będzie badał, czy pomiędzy małżonkami doszło do trwałego i zupełnego rozkładu pożycia małżeńskiego. Jeżeli małżonków nie łączy już więź duchowa, fizyczna, ani gospodarcza, to oznacza, że małżeństwo jest martwe i nie ma racji bytu.

Czy jednak krótki upływ czasu może mieć negatywne znaczenie w omawianej sprawie? Czy w tak krótkim okresie czasu mogło dojść do rozpadu małżeństwa? W życiowej praktyce jest oczywistym, że mogło, chociażby na skutek niedopasowania charakterów, odmiennych życiowych celów, czy poglądów społecznych. Zauważają to również sądy, które nie warunkują orzeczenia rozwodu od upływu jakiegokolwiek czasu, chociaż jeszcze w latach 50-tych uważano, że rozwodu nie powinno się orzekać przed upływem 5 lat małżeństwa. Warto przytoczyć obecne stanowisko sądów, które zostało wytyczone przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 14 grudnia 1984 r., sygnatura akt III CRN 272/84:

W świetle art. 56 § 1 k.r.o. krótki upływ czasu od daty zawarcia związku małżeńskiego przez osoby w młodym wieku i krótki stosunkowo okres rozkładu pożycia nie wyłączają samo przez się orzeczenia rozwodu z uzasadnieniem, że rozkład pożycia z tych względów nie jest zupełny i trwały, jeżeli poza tym nie wchodzi w grę żadna z negatywnych przesłanek rozwodu. W konkretnej bowiem sytuacji życiowej małżonków można z dużym stopniem prawdopodobieństwa stwierdzić, że więź fizyczna, psychiczna i gospodarcza nie ma szans rozwoju w przyszłości, mimo że niewiele czasu upłynęło od zawarcia małżeństwa i rozejścia się stron. Czynnik upływu czasu może odgrywać, ogólnie rzecz biorąc, istotną rolę w kwestii rozkładu pożycia małżeńskiego. Upływowi czasu jednak nie można nadawać jakiegoś absolutnego znaczenia przy obecnym uregulowaniu przesłanek rozwodu w art. 56 § 1 k.r.o.

Do rozpadu małżeństwa w krótkim czasie po ślubie może dojść także na skutek zdrady jednego z małżonków, czy nawet dotkliwego upokorzenia. Co więcej, rozpad może nastąpić, jeżeli małżonek dopuścił się zdrady jeszcze przed zawarciem ślubu, ale fakt ten wyszedł na jaw dopiero w trakcie trwania małżeństwa. Jest to pogwałcenie lojalności i wierności wobec przyszłego współmałżonka i może doprowadzić do utraty zaufania, które pociąga za sobą zerwanie więzi z drugą połową. Należy pamiętać, że sąd będzie musiał jeszcze zbadać, czy rozwodowi nie sprzeciwiają się dobro wspólnych małoletnich dzieci, a także zasady współżycia społecznego. Jeżeli te przeszkody nie istnieją, wówczas rozwód zostanie orzeczony.

Jeżeli potrzebujesz pomocy prawnej lub chcesz skonsultować swoją sprawę, napisz do mnie wiadomość TUTAJ.

Podziel się:

Do children may be WITNESSES in parents’ divorce case?

Personally, I am opposed to the involvement of children in adult cases of their parents, especially if can contribute to the rupture of relations between children and parents. Divorce cases are not easy and pleasant. Often before the court comes to the manifestation of the whole regret by divorcing spouses, and when it comes to determining fault in the dissolution of married life, spouses pull out the worst things on the day light. That is why children should not be involved in the process of divorce of their parents.

However, there are situations in which children’s participation in the process will be necessary. Imagine a situation in which the wife mistreats her husband mentally and physically. Outside the family looks normally and happy, but at home, the husband is going through hell everyday. In the end, he decides to divorce his wife and to take children. In the process of divorce he is not able to prove his right before the judge, because there are no witnesses to the fact of abuse of his wife over him, there are no any documents in the form of police notes or forensic examination, because he never reported it. Closest friends are not able to confirm his claims, because they saw his marriage as a happy family, his relatives, if they know anything about the situation, can be easily challenged as unreliable because of the close relationship. In such circumstances may be, that the testimony of the children will decide on the case and prove the reasons of husband, making him win the case.

The Code of Civil Procedure provides certain restrictions in the matter of child witnesses, precisely in order to protect them from engaging in parents’ disputes. You need to keep this in mind and to know the content of articule 430 of the Code of Civil Procedure, which states:

Minors who are under the age of thirteen, and parties’ descendants who are under seventeen can not be heard as witnesses.

The above legal norm shows a clear rule that the children (ie. descendants) of divorcing parents (who are in the process of divorce named parties), so they could be witnesses, they must be at least 17 years old. This principle also applies to children adopted by both spouses and children of one of the spouses, which were afterwards adopted by the other spouse. Other minor must be at least 13 years old.

If you need legal advise or want to consult your case, contact with me by contact form HERE.

Podziel się:

Czy dzieci mogą być ŚWIADKAMI w procesie rozwodowym rodziców?

Osobiście jestem przeciwnikiem angażowania dzieci w dorosłe sprawy rodziców, tym bardziej, jeśli ma się to przyczynić do poróżnienia stosunków pomiędzy dziećmi a rodzicami. Sprawy rozwodowe nie należą do łatwych i przyjemnych. Często przed sądem dochodzi do uzewnętrznienia całego żalu rozwodzących się małżonków, a gdy chodzi o ustalenie winy któregoś z nich w rozkładzie pożycia małżeńskiego, na światło dzienne wyciągane są najgorsze rzeczy. Dlatego właśnie dzieci nie powinny być angażowane w proces o rozwód swoich rodziców.

Jednakże są sytuacje, w których udział dzieci w procesie będzie konieczny. Wyobraźmy sobie sytuację, w której żona znęca się nad mężem psychicznie i fizycznie. Na zewnątrz rodzina wygląda na normalną i szczęśliwą, ale w domowym zaciszu, mąż przeżywa codzienne piekło. W końcu postanawia rozwieść się z żoną i odebrać jej dzieci. W procesie rozwodowym nie jest w stanie udowodnić przed sądem swoich racji, gdyż nie ma świadków na okoliczność znęcania się żony nad nim, nie ma jakichkolwiek dokumentów w postaci notatek policyjnych, czy obdukcji, gdyż nigdy tego nie zgłaszał. Najbliżsi znajomi nie są w stanie potwierdzić jego stanowiska, gdyż zawsze widzieli zgodne małżeństwo i szczęśliwą rodzinę, a najbliżsi członkowie rodziny męża, o ile byli w ogóle zorientowani w sytuacji, mogą zostać łatwo zakwestionowani jako niewiarygodni ze względu na bliskie relacje z powodem. Właśnie w takich okolicznościach może się okazać, że zeznania dzieci zaważą na sprawie i udowodnią racje męża, dzięki czemu ten wygra sprawę.

Kodeks postępowania cywilnego przewiduje pewne ograniczenia w powoływaniu dzieci na świadków, właśnie w celu ochrony ich przed angażowaniem w spory rodziców. Należy o tym pamiętać i znać treść przepisu art. 430 Kodeksu postępowania cywilnego, który stanowi:

Małoletni, którzy nie ukończyli lat trzynastu, a zstępni stron, którzy nie ukończyli lat siedemnastu, nie mogą być przesłuchiwani w charakterze świadków.

Z powyższej normy prawnej wynika jasna zasada, że dzieci (tj. zstępni) rozwodzących się rodziców (którzy w procesie rozwodowym są stronami), aby mogli być świadkami, muszą mieć ukończone 17 lat. Zasada ta dotyczy również dzieci adoptowanych przez oboje małżonków, jak i dzieci jednego z małżonków, które zostały następnie przysposobione przez drugiego małżonka. Inni małoletni muszą mieć ukończone 13 lat.

Jeżeli potrzebujesz pomocy prawnej lub chcesz skonsultować swoją sprawę, napisz do mnie wiadomość TUTAJ.

Podziel się:

Does spouse may NOT AGREE to a divorce?

Example:

Michael and Eve have been married for 5 years. Their marriage was going well, they lived together and they had shared plans for the future and dreams also… until Eve discovered that Michael was having an affair with a colleague from work. It turned out that this is not just a mere infatuation, but Michael wants to tie up with his new partner, and therefore filed for divorce. However, Eve, despite the harm it caused, still loves Michael and can not imagine life without him. She decided that at all costs she will save their marriage and will not let him go. Is Michael allowed to divorce Eve?

In this situation Michael is undoubtedly guilty of marriage has broken down. Through his treachery he violated the vows and loyalty to the spouse. His right is to demand dissolution of marriage, because it is the law that entitled each spouse and the right that can not be questioned. However, in a situation where only the guilty spouse wants a divorce, the innocent spouse has the right to decide the fate of their marriage. He may agree to a divorce, but also can not express this agreement. Eve has a legitimate reason not to agree to the divorce – she loves Michael and wants to give him a second chance. Although this may seem naive, the court will have to take into account the decision of Eve and probably not judged divorce.

Law rule:

Art. 56 § 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (eng. The family and guardianship code)

Divorce is also not admissible if it is requested by the spouse exclusively guilty of the breakdown, unless the other spouse agrees to the divorce or the refusal of consent to the divorce is under the circumstances incompatible with principles of social coexistence.

Can be marriage of Eve and Michael untied? Is there any way to oppose Eve’s decision? Well, the court will not be able to accept Eve’s refusal, if it is under the circumstances incompatible with principles of social coexistence. This would be the case if the denial deserves condemnation from the moral point of view, for example spouse wants to harass the other one in order to disrupt his life due to his decision. The decision to refuse the divorce should be assessed objectively, so if the facts of the case indicate that refusal is not good for nothing else as inflicting harm to a spouse wishing divorce, the court should not accept such a decision.

Returning to the example of Michael and Eve, if we imagine, that Michael became involved permanently with his new partner, they have a common child, and there are no longer ties between Michael and Eve, but she still does not agree to divorce, the court should thoroughly consider the legitimacy of the Eve’s decision. Court should carefully examine the relationship of Michael and Eve, especially is it completely dead, without any chance for renewal and is Eve the only reason to prevent Michael legalize his current relationship with another woman. The court will have to carefully assess whether, in the specific circumstances of the case shall he protect the right to the innocent spouse to maintain the existing marriage or the right to divorce a guilty spouse and legalize his informal relationship in which he remains. The evaluation may turn out that the refusal decision to divorce is misplaced, and the marriage should be dissolved, because there is no future or grounds for further existence.

Important notes:

  • if spouse requesting the divorce has only culpable causes of marriage dissolution, the other spouse can not oppose the divorce,
  • spouse may oppose the divorce only if he is innocent or on its side there are only culpable causes and not so serious that would make complete and permanent disintegration of marriage,
  • consent to the divorce should be expressed before the court in a way clear and completely safe, freely, without any pressure or threats of any of the parties,
  • the consent given earlier but withdrawn after is treated as if it were not given,
  • court will study the other conditions permitting divorce: durable and a complete breakdown of marriage, lack of negative impact of divorce on the welfare of the minor children, no contradiction with the principles of social coexistence.

Useful judicial:

Court of Appeal in Katowice on 15.07.2004 r., ACa 375/04; Supreme Court on 07.08.1959 r., I CO 16/59; Supreme Court on 01.07.1969 r., II CR 528/68; Supreme Court on 05.15.1956 r., I CR 746/55, Supreme Court on 26.02.2002 r., I CKN 305/01, Supreme Court on 28.02.2002 r., III CKN 545/00

If you need legal advise or want to consult your case, contact with me by contact form HERE.

Podziel się:

Czy małżonek może NIE ZGODZIĆ się na rozwód?

Przykład:

Michał i Ewa są małżeństwem od 5 lat. Ich małżeństwo układało się dobrze, żyli ze sobą zgodnie, mieli wspólne plany na przyszłość i marzenia… do czasu, gdy Ewa odkryła, że Michał ma romans z koleżanką z pracy. Okazało się, że nie jest to tylko zwykłe zauroczenie, ale Michał chce związać się ze swoją nową partnerką, dlatego wniósł pozew o rozwód. Jednakże Ewa, pomimo wyrządzonej jej krzywdy, wciąż bardzo kocha Michała i nie wyobraża sobie życia bez niego. Postanowiła, że za wszelką cenę będzie ratowała ich małżeństwo i nie pozwoli mu odejść. Czy Michałowi uda się rozwieść z Ewą?

W opisanej sytuacji Michał bez wątpienia jest winnym rozkładu pożycia małżeńskiego. Poprzez swoją zdradę naruszył przysięgę małżeńską i lojalność wobec małżonki. Jego prawem jest żądanie rozwiązania małżeństwa, gdyż jest to prawo, które przysługuje każdemu z małżonków i prawa tego kwestionować nie można. Jednakże, w sytuacji której wyłącznie winny małżonek żąda rozwodu, małżonkowi niewinnemu przysługuje prawo do zadecydowania o losach ich małżeństwa. Może on zgodzić się na rozwód, ale również może tej zgody nie wyrazić. Ewa ma uzasadniony powód, żeby nie zgadzać się na rozwiązanie małżeństwa – kocha Michała i chce dać mu drugą szansę. Chociaż, może to wydawać się naiwne, sąd będzie musiał wziąć decyzję Ewy pod uwagę i najprawdopodobniej nie orzeknie rozwodu.

Przepis:

Art. 56 par. 3 KRO

Rozwód nie jest również dopuszczalny, jeżeli żąda go małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia, chyba że drugi małżonek wyrazi zgodę na rozwód albo że odmowa jego zgody na rozwód jest w danych okolicznościach sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.

Czy małżeństwa Ewy i Michała nie da się w ogóle rozwiązać? Czy jednak jest jakiś sposób na przeciwstawienie się decyzji Ewy? Otóż, sąd nie będzie mógł zaakceptować stanowiska małżonka niezgadzającego się na rozwód, jeżeli odmowa zgody na rozwód jest w danych okolicznościach sprzeczna z zasadami współżycia społecznego. Sytuacja taka będzie miała miejsce, jeżeli odmowa zgody zasługuje na potępienie z punktu widzenia moralnego, na przykład małżonek w ten sposób szykanuje drugą połówkę, chce uprzykrzyć jej życie z powodu podjętej przez nią decyzji. Decyzję o odmowie na rozwód należy oceniać obiektywnie, tak więc jeśli z okoliczności sprawy wynika, że odmowa nie służy niczemu innemu, jak wyrządzeniu krzywdy chcącemu się rozwieść małżonkowi, to sąd nie powinien takiej decyzji akceptować.

Wracając do przykładu Michała i Ewy, gdybyśmy przyjęli, że Michał związał się na trwałe ze swoją nową partnerką, mają wspólne dziecko, a z Ewą nie wiążą go już jakiekolwiek więzi i Ewa wciąż nie wyraża zgody na rozwód, to sąd powinien gruntownie rozważyć zasadność postępowania Ewy. Powinien szczegółowo przeanalizować sprawę pod kątem tego, czy związek Michała i Ewy jest już zupełnie martwy, bez jakichkolwiek szans na jego odnowienie i czy Ewa czasem nie działa z pobudek zawiści chcąc uniemożliwić Michałowi zalegalizowanie jego obecnego związku z inną kobietą. Sąd będzie musiał wnikliwie ocenić, czy w konkretnych okolicznościach sprawy ochronie winno podlegać prawo małżonka niewinnego do utrzymania istniejącego związku małżeńskiego, czy też prawo do rozwodu małżonka winnego i zalegalizowania nieformalnego związku, w którym pozostaje. W wyniku oceny może się okazać, że odmowa decyzji na rozwód jest niesłuszna, a małżeństwo powinno zostać rozwiązane, gdyż nie ma żadnej przyszłości ani podstaw bytu.

Istotne uwagi:

  • jeżeli po stronie małżonka żądającego rozwodu istnieją wyłącznie niezawinione przyczyny, to wówczas drugi małżonek nie może sprzeciwić się rozwodowi,
  • małżonek może sprzeciwić się rozwodowi tylko jeżeli sam jest niewinny rozkładowi albo po jego stronie istnieją wyłącznie przyczyny niezawinione, lecz nie tak poważne, aby należało uznać, że same wywołałyby zupełny i trwały rozkład,
  • zgoda na rozwód powinna być wyrażona przed sądem w sposób wyraźny i nie budzący zastrzeżeń, swobodnie, bez żadnych nacisków, czy gróźb z czyjejkolwiek strony,
  • zgoda wyrażona wcześniej, ale cofnięta przed wydaniem wyroku jest traktowana tak, jakby jej w ogóle nie było,
  • sąd będzie badał również pozostałe przesłanki zezwalające na rozwód: trwały i zupełny rozkład pożycia, brak negatywnego wpływu rozwodu na dobro wspólnych małoletnich dzieci, brak sprzeczności z zasadami współżycia społecznego.

Przydatne orzeczenia sądowe:

wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 15.07.2004 r., I ACa 375/04; uchwała Sądu Najwyższego z dnia 08.07.1959 r., I CO 16/59; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 07.01.1969 r., II CR 528/68; orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 15.05.1956 r., I CR 746/55; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26.02.2002 r., I CKN 305/01; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28.02.2002 r., III CKN 545/00

Jeżeli potrzebujesz pomocy prawnej lub chcesz skonsultować swoją sprawę, napisz do mnie wiadomość TUTAJ.

Podziel się: