Czy małżonek może NIE ZGODZIĆ się na rozwód?

Przykład:

Michał i Ewa są małżeństwem od 5 lat. Ich małżeństwo układało się dobrze, żyli ze sobą zgodnie, mieli wspólne plany na przyszłość i marzenia… do czasu, gdy Ewa odkryła, że Michał ma romans z koleżanką z pracy. Okazało się, że nie jest to tylko zwykłe zauroczenie, ale Michał chce związać się ze swoją nową partnerką, dlatego wniósł pozew o rozwód. Jednakże Ewa, pomimo wyrządzonej jej krzywdy, wciąż bardzo kocha Michała i nie wyobraża sobie życia bez niego. Postanowiła, że za wszelką cenę będzie ratowała ich małżeństwo i nie pozwoli mu odejść. Czy Michałowi uda się rozwieść z Ewą?

W opisanej sytuacji Michał bez wątpienia jest winnym rozkładu pożycia małżeńskiego. Poprzez swoją zdradę naruszył przysięgę małżeńską i lojalność wobec małżonki. Jego prawem jest żądanie rozwiązania małżeństwa, gdyż jest to prawo, które przysługuje każdemu z małżonków i prawa tego kwestionować nie można. Jednakże, w sytuacji której wyłącznie winny małżonek żąda rozwodu, małżonkowi niewinnemu przysługuje prawo do zadecydowania o losach ich małżeństwa. Może on zgodzić się na rozwód, ale również może tej zgody nie wyrazić. Ewa ma uzasadniony powód, żeby nie zgadzać się na rozwiązanie małżeństwa – kocha Michała i chce dać mu drugą szansę. Chociaż, może to wydawać się naiwne, sąd będzie musiał wziąć decyzję Ewy pod uwagę i najprawdopodobniej nie orzeknie rozwodu.

Przepis:

Art. 56 par. 3 KRO

Rozwód nie jest również dopuszczalny, jeżeli żąda go małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia, chyba że drugi małżonek wyrazi zgodę na rozwód albo że odmowa jego zgody na rozwód jest w danych okolicznościach sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.

Czy małżeństwa Ewy i Michała nie da się w ogóle rozwiązać? Czy jednak jest jakiś sposób na przeciwstawienie się decyzji Ewy? Otóż, sąd nie będzie mógł zaakceptować stanowiska małżonka niezgadzającego się na rozwód, jeżeli odmowa zgody na rozwód jest w danych okolicznościach sprzeczna z zasadami współżycia społecznego. Sytuacja taka będzie miała miejsce, jeżeli odmowa zgody zasługuje na potępienie z punktu widzenia moralnego, na przykład małżonek w ten sposób szykanuje drugą połówkę, chce uprzykrzyć jej życie z powodu podjętej przez nią decyzji. Decyzję o odmowie na rozwód należy oceniać obiektywnie, tak więc jeśli z okoliczności sprawy wynika, że odmowa nie służy niczemu innemu, jak wyrządzeniu krzywdy chcącemu się rozwieść małżonkowi, to sąd nie powinien takiej decyzji akceptować.

Wracając do przykładu Michała i Ewy, gdybyśmy przyjęli, że Michał związał się na trwałe ze swoją nową partnerką, mają wspólne dziecko, a z Ewą nie wiążą go już jakiekolwiek więzi i Ewa wciąż nie wyraża zgody na rozwód, to sąd powinien gruntownie rozważyć zasadność postępowania Ewy. Powinien szczegółowo przeanalizować sprawę pod kątem tego, czy związek Michała i Ewy jest już zupełnie martwy, bez jakichkolwiek szans na jego odnowienie i czy Ewa czasem nie działa z pobudek zawiści chcąc uniemożliwić Michałowi zalegalizowanie jego obecnego związku z inną kobietą. Sąd będzie musiał wnikliwie ocenić, czy w konkretnych okolicznościach sprawy ochronie winno podlegać prawo małżonka niewinnego do utrzymania istniejącego związku małżeńskiego, czy też prawo do rozwodu małżonka winnego i zalegalizowania nieformalnego związku, w którym pozostaje. W wyniku oceny może się okazać, że odmowa decyzji na rozwód jest niesłuszna, a małżeństwo powinno zostać rozwiązane, gdyż nie ma żadnej przyszłości ani podstaw bytu.

Istotne uwagi:

  • jeżeli po stronie małżonka żądającego rozwodu istnieją wyłącznie niezawinione przyczyny, to wówczas drugi małżonek nie może sprzeciwić się rozwodowi,
  • małżonek może sprzeciwić się rozwodowi tylko jeżeli sam jest niewinny rozkładowi albo po jego stronie istnieją wyłącznie przyczyny niezawinione, lecz nie tak poważne, aby należało uznać, że same wywołałyby zupełny i trwały rozkład,
  • zgoda na rozwód powinna być wyrażona przed sądem w sposób wyraźny i nie budzący zastrzeżeń, swobodnie, bez żadnych nacisków, czy gróźb z czyjejkolwiek strony,
  • zgoda wyrażona wcześniej, ale cofnięta przed wydaniem wyroku jest traktowana tak, jakby jej w ogóle nie było,
  • sąd będzie badał również pozostałe przesłanki zezwalające na rozwód: trwały i zupełny rozkład pożycia, brak negatywnego wpływu rozwodu na dobro wspólnych małoletnich dzieci, brak sprzeczności z zasadami współżycia społecznego.

Przydatne orzeczenia sądowe:

wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 15.07.2004 r., I ACa 375/04; uchwała Sądu Najwyższego z dnia 08.07.1959 r., I CO 16/59; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 07.01.1969 r., II CR 528/68; orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 15.05.1956 r., I CR 746/55; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26.02.2002 r., I CKN 305/01; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28.02.2002 r., III CKN 545/00

Jeżeli potrzebujesz pomocy prawnej lub chcesz skonsultować swoją sprawę, napisz do mnie wiadomość TUTAJ.

Podziel się:

One thought on “Czy małżonek może NIE ZGODZIĆ się na rozwód?

Leave a Reply

Your email address will not be published.